Infekcje bakteryjne skóry – rodzaje, objawy i terapia

Dotyczą mieszków włosowych na twarzy, tułowiu, pośladkach lub kończynach. Objawia się występowaniem pojedynczego pęcherzyka lub licznych pęcherzyków wypełnionych treścią ropną, czasami przebitych w centrum włosem. Mogą mieć związek z zabiegami depilacyjnymi lub goleniem owłosionych okolic skóry.

Dotyczy mieszka włosowego i jego otoczenia. W jego przebiegu dochodzi do obumarcia i rozpadu tkanek w otoczeniu mieszka. Powstaje guz zawierający martwe tkanki, który samoistnie lub w następstwie ingerencji oddziela się od skóry, pozostawiając w niej ubytek. Zmiana tworzy się przez kilka dni i często towarzyszy jej bolesność. Skóra początkowo jest żywoczerwona i obrzęknięta, a po kilku dniach na jej powierzchni tworzy się krosta. Po oddzieleniu się czopa martwiczego w miejscu ubytku skóry może pozostać blizna.

Dotyczy skóry i głębiej położonych tkanek, najczęściej w obrębie twarzy i kończyn dolnych. Choroba może wystąpić niezależnie od wieku pacjenta. Objawia się pojawieniem żywoczerwonych, obrzękniętych ognisk zapalnych, wyraźnie odgraniczonych od otoczenia. Charakterystyczny dla choroby jest nagły początek — zmianom skórnym towarzyszy gorączka, dreszcze i objawy przypominające przeziębienie. Choroba ta może powodować poważne zaburzenia ogólnoustrojowe i nieleczona prowadzić do szerzenia się ropnego zakażenia na okoliczne tkanki, przedostania się bakterii do krwiobiegu i tym samym spowodować posocznicę.

Dotyczy pachwin i przestrzeni międzypalcowych. Objawia się występowaniem rumieniowych ognisk w fałdach skórnych. Czynnikiem usposabiającym jest wilgotność i urazy skóry. Zmianom skórnym nie towarzyszą objawy ogólne. Choroba nieleczona może trwać latami.